Verbouwen in de Zuid-Bourgogne
Verslag van een maître d'œuvre
De opdracht
Of ik niet onze verbouwing kon regelen, was de vraag van een stel dat een aardig maison de caractère, vermoedelijk uit begin 19e eeuw, had gekocht. Zelf konden ze het niet, en het was een tweede huis, dus ze waren er niet altijd. Bovendien was het communiceren in het Frans met de artisans toch wat ingewikkeld. Het huis was in goede staat, maar rommelig verbouwd eind jaren '90.
De plannen
Mijn klanten hadden heel wat plannen:
- De zolder, nu niet in gebruik en met een onbeschoten kap, zou moeten dienen als atelier.
- Als er een tweede badkamer gemaakt kon worden, zou dat heel fijn zijn.
- Een extra raam in de salon en een nieuwe binnendeur (in stijl met de rest).
- Nieuwe luiken en het vervangen van lelijke plavuizen door oude tommettes.
- Af van het bonte schilderwerk: alles in één stijl door het hele huis (muren, boisseries, ramen en deuren).
- Een houtkachel, voor het voor- en naseizoen én voor de sfeer.
- Bovendaks stonden er wel schoorstenen, maar binnen was er niets te zien. Er was centrale verwarming op gas, met mooie oude gietijzeren radiatoren, maar een houtkachel zou een fijne toevoeging zijn.
Begroten en keuzes maken
Toen duidelijk werd wat de bedoeling was, en we samen kleuren voor het schilderwerk hadden bepaald, begon de fase van begroten. Overigens was het idee van een badkamer op zolder al afgevallen. Dat zou technisch een flinke ingreep zijn en daardoor kostbaar. Bovendien: zou die badkamer wel vaak gebruikt worden?
Ik schreef de bestekken en maakte afspraken met alle artisans die een bijdrage moesten leveren:
- De charpentier voor het maken van dakramen.
- De elektricien voor stopcontacten en lampen op zolder.
- De maçon voor het stenen kozijn van pierres taillées.
- De menuisier voor het raam, de luiken en binnendeur.
- De plâtrier voor het beschieten en isoleren van de kap en het schilderwerk.
De offertes leverden gezamenlijk, en na wat onderhandelingen, een begroting op die binnen het budget van mijn opdrachtgevers paste. Ik raadde ze wel aan om een budget voor onvoorziene posten in te calculeren, omdat er ook gesloopt moest worden. Je weet nooit helemaal zeker wat daaruit voortkomt.
Een onverwachte uitdaging
In de salon stonden lelijke staanders onder een balk—waren die bedoeld als afscheiding of als steun? Ze moesten in ieder geval weg, maar toen ik ze probeerde te verwijderen, bleek dat ze ook als steun bedoeld waren.
Een smid leverde een goede oplossing waarbij de balk met ijzer werd versterkt. Later kon het geheel worden omkleed met gipsplaat en geschilderd in de kleuren en stijl van het plafond.
Aan de slag
Na het akkoord van mijn klanten op de offertes gingen we aan de slag. Eerst werden de vergunningen aangevraagd voor het nieuwe raam en de dakramen. Geen probleem, en het ging snel. Enig overleg op de Mairie hielp ongetwijfeld.
Een groot deel van de winter is gebruikt om alle werkzaamheden uit te voeren. Er moest flink worden afgestemd wie wanneer kwam. Met enige regelmaat ging ik kijken en overleggen, zeker als er zaken "in het werk" beslist moesten worden.
De houtkachel
De houtkachel kwam er ook. Na wat hak- en breekwerk vond ik een conduite, een gemetselde schoorsteen in de muur van een halve meter dik. Een chauffagiste trok er een flexibele pijp doorheen, waarop een houtkachel kon worden aangesloten.
Bij een winkel voor anciens matériaux vond ik een houten schouw met een grote lege spiegellijst erboven. Een beetje gerestaureerd, geschilderd en voorzien van een oude facetspiegel van een brocante. Helemaal in de stijl van het maison bourgeoise.
Het eindresultaat
Zo is het gegaan, en goed gekomen. Mijn klanten waren blij dat het huis, dat een beetje verprutst was, zijn oorspronkelijke grandeur had teruggekregen.
Waarom dit werk zo leuk is
Mijn vak als maître d'œuvre is geweldig leuk. Ik kom blije mensen tegen die ik mag helpen hun droom te realiseren. Ik werk met uitstekende vaklieden, die het op prijs stellen dat er interesse is voor wat ze kunnen.
Eric van Keulen
cabinetvankeulen.com
