Festina Lente

De lente is een feest, zo lijkt dit spreekwoord te zeggen. Maar eigenlijk betekent het geloof ik 'Haast je langzaam'. Toch blijft het toepasselijk, want dit is bij uitstek het seizoen om niks te doen. Ik ga dan ook regelmatig op het terras in de zon zitten kijken hoe de natuur zich een breuk werkt. Nieuw gras worstelt zich door de hardgedroogde toplaag naar boven, knoppen zwellen dat ze barsten en schreeuwerige tulpen staan amechtig uit te hijgen van hun laatste groeispurt. De dieren zitten overigens ook niet stil. Wie dacht dat vooral konijnen wippen, moet onze buurkater eens aan de gang zien. Alle drie onze poesjes komen regelmatig met een natte nek binnen, om zich een beetje verontwaardigd tussen hun achterpoten te gaan zitten likken. Wat een bruut! Gelukkig zijn ze aan de pil.

En ik? Ik doe niks. Ja, af en toe wat teksten tikken. En huizen zoeken voor mensen die huizen zoeken. Ook een lekker relaxed werkje, want het komt neer op een beetje rondtoeren met de airco aan en elke keer als ik een onbewoond uitziend huis zie, uitzoeken van wie het is en of het verkocht kan worden. Zo vind ik zelfs huizen die nog niet eens te koop staan. Onlangs nog vertelden buren van een aantrekkelijk klein boerderijtje met een million dollar view me dat de eigenaar pas overleden was. Dus ik rondbellen. Blijkt de goede man nog niet eens onder de grond te liggen! Uitgebreide verontschuldigingen, de verzekering dat ik dat echt niet wist en een excuusbriefje naar de notaris moeten de zaak voor me redden. Hopelijk kom ik straks toch nog op een nette manier in contact met de familie, want voor piëteit staat gewoonlijk toch wel een wachtperiode van een maand of twee. En geen 5 werkdagen!

Verder probeer ik te lobbyen bij notarissen en makelaars. Die laatsten snappen er overigens niks van. Mijn bemiddeling is voor hen zó ontzettend gratis, dat het niet in hun denkraam past. Zo stapte ik laatst bij eentje binnen met een lijst met een tiental klanten. Allemaal Nederlanders die hier in de buurt een huis zoeken, voor soms fikse bedragen. Of ze me konden helpen. De strak gesneden makeldame keek me ietwat wantrouwend aan.

"U hebt klanten die huizen zoeken? Mais bien sûr kunnen wij u helpen. Maar wat kost dat?" Ik stotterde dat het gratis was. Zij trok haar wenkbrauwen op. "Dus u brengt mij bijna een miljoen euro omzet, en ik hoef u niks te betalen?" Dit leek haar wel een héél ongeloofwaardig verhaal. Daar moest een addertje onder het gras zitten. Ik legde haar uit dat ik met mijn lijst niet alleen bij haar langs zou gaan, maar ook bij andere makelaars. Ik wil immers de hele markt bereiken. Verder legde ik uit dat ik geen commissie kón accepteren, omdat ik dan mijn klanten niet meer objectief kon adviseren. Als ik baat zou hebben bij een hoge prijs, kon ik mijn klanten moeilijk helpen bij de onderhandelingen om die prijs omlaag te brengen.

"Aha!", brak bij haar het begrip door: "U wilt dat wij u in dienst nemen om klanten te zoeken!" Nee, ook dat niet. Ik wilde alleen maar mijn klanten helpen eventueel haar huizen te kopen. Zo simpel was het. "Maar dan móet ik u toch commissie geven?!", hield ze vol.

Enfin, het duurde even, maar uiteindelijk slaagde ik er in haar te overtuigen dat het echt helemaal gratis was en dat noch zij, noch de verkopende partij mij ook maar een stuiver hoefde te betalen. Nou, dat leek haar wel te bevallen. Toch zag ze nog beren op de weg. "Ja, maar hoe weet ik nu dat ik u kan vertrouwen?" Niet-begrijpend keek ik haar aan. "Ja, u kunt wel een spion voor de concurrent zijn!" Mijn gezichtsuitdrukking veranderde niet. Ze legde uit: "Als ik u verschillende huizen laat zien die ik in de verkoop heb, dan kunt u daarna naar een andere makelaar gaan om hem tegen betaling te verklappen welke huizen dat zijn, zodat hij de eigenaren kan vragen of hij diezelfde huizen ook mag proberen te verkopen!"

Ik snapte het. De huizenmarkt hier is een jungle. Meerdere makelaars kunnen hetzelfde huis in de verkoop hebben en alleen degene die het verkoopt, verdient er iets aan. De anderen deden alle moeite voor niets. Daarom wil een makelaar graag de regie houden en moet een verkoopopdracht geheim blijven. Want als andere makelaars lucht krijgen van het te verkopen object, zullen zij de eigenaar vragen ook hen een verkoopopdracht te verstrekken. Het kan zo zelfs gebeuren dat er zo veel partijen in het spel zijn, dat het lastig wordt om na te gaan wie de commissie verdient.

Als je op zoek bent naar een huis, zullen makelaars dan ook zo snel mogelijk je naam proberen vast te leggen. Zelfs als je alleen maar belt voor informatie, is een van de eerste vragen: "Mag ik uw naam noteren?" Hoort hij later dat een van 'zijn' huizen verkocht is, dan zoekt hij altijd uit aan wie. Blijkt de koper in zijn bestand te staan en via hem op het spoor van het huis te zijn gezet, dan gaat hij alsnog commissie eisen.

Zij dacht dus dat ik haar huizen zou 'verkopen' bij andere makelaars en dat ik zo wilde mee snoepen van de commissie, mochten die andere makelaars de desbetreffende huizen kunnen slijten. Inmiddels werd ik wel een beetje moe van al dat wantrouwen. Kennelijk had mijn ranke makelaresse slechte ervaringen met mensen die meerdere huizen in verschillende prijsklassen wilden zien. Ik probeerde haar nader gerust te stellen. Toen ze min of meer overtuigd leek, gaf ik haar de lijst met klanten en mijn kaartje, en vertrok. Nooit meer wat van gehoord.

Nou ja, ik kijk wel af en toe op hun site of ze iets in portefeuille hebben dat mijn klanten kan aanspreken. En tot ik dat vind, tik ik teksten. Of zit ik in de zon op het terras te genieten van het onstuimige leven om mij heen. Blij dat ík geen makelaar ben, want dat lijkt me een vermoeiend bestaan, met veel cave canem en weinig carpe diem. En al helemaal geen festina lente!

UPDATE: sinds ik dit schreef, hebben de lokale makelaars gedreigd mij aan te geven bij de politie. Wat ik deed - huizen zoeken voor buitenlanders - valt namelijk onder het beschermde beroep makelaar. Omdat ze mij niet mochten betalen, konden ze mij niet controleren. En aan een vrije, objectieve adviseur van de koper hebben ze hier allerminst behoefte. Vandaar dat ik sinds begin 2004 mijn activiteiten heb verlegd naar puur reclame voor huizen van particulieren. Zie Immogo. Inmiddels (januari 2006) staan daar ruim 145 huizen op, die je kunt kopen zonder tussenkomst van een makelaar. En dus relatief goedkoop. Dat zal ze leren!

Duidelijk? Dan nu maar weer gewoon huizen kijken.

Of lees mijn columns over de Franse huizenmarkt

www.immogo.nl

Last minute vakantie in frankrijk
Wilt u binnen nu en een paar weken op vakantie? Kijk dan eens tussen ons last minute aanbod, waar u diverse vakantiehuizen met kortingen vindt. Of dat nou lekker dicht bij huis is, of wat verder weg: het ligt allemaal binnen handbereik! Het enige wat u nu nog hoeft te doen, is uw koffer inpakken.Bent u klaar om te gaan?

|

Karakteristieke vakantiehuizen in Frankrijk

Een vakantiehuis in Frankrijk huur je gemakkelijk vanuit je luie stoel. Zoek in ons ruime aanbod in Frankrijk jouw favoriete vakantiewoning. Van een authentieke boerderij of rustieke gîte, tot een luxe villa met privézwembad, of juist een vakantiehuis op een gezellig vakantiepark. Lees meer ...


Er zijn 3 FrankrijkFans online

 

Vindt de beste Frankrijk links, wonen, werken, vakantie en nog vele andere rubrieken.
top
 - - - By CrazyStat - - -