Alles Went

April 2006 Alles Went
Bijna een jaar in Frankrijk
En dan is het tijd voor een evaluatie. Het is nauwelijks voor te stellen dat het alweer een jaar is. Wat gaat dat toch snel. Veel mensen vragen me hoe ik dat jaar heb ervaren. Misschien zijn de woorden “wennen” en “genieten” het meest op hun plaats.
Genieten omdat het hier enorm genieten kan zijn, als je naar buiten kijkt en je ziet de natuur of de sterren, je hoort de vogels fluiten en ziet de buizerds boven je hoofd vliegen. We hebben een eigen huis salamander die in een struik woont en daar bij elk straaltje zon te voorschijn komt. We hebben onze huis zevenslapers. We hebben brandnetels, veel te veel (minder genieten). We hebben rabarber, frambozen, bramen en fruitbomen die zo oud zijn dat er niets meer aan hangt. Het is genieten als de honden de hele dag buiten kunnen zijn (en dan natuurlijk allemaal gewoon binnen gaan liggen waar ik zit). Het is genieten als je een stukje rijdt en er steekt opeens een hert over.

Het is minder genieten als het zo hard onweert dat de satelliet en elektra uitvallen. Het is nog steeds genieten als mensen je vriendelijk gedag zeggen en je uitvoerig bedanken als je hen in de rij voor laat gaan (omdat jij met een enorme kar staat en zij maar twee boodschappen hebben). Het is genieten dat champagne hier betaalbaar is. Het is genieten dat de zomer er weer aan komt en er op zondagmorgen markt is, niet groot maar wel lekker om er even uit te zijn. Het is genieten dat je kan wandelen zonder een levende ziel tegen te komen op wat hagedisjes en vogels na.

Het is wennen dat het grootste tuincentrum hier, zelfs in april, alleen maar onbetaalbare violen heeft en drie soorten potten. Het is wennen dat zelfs een grote stad als Dyon geen Blokker, Hema, V&D en vooral esoterischachtige winkels heeft. Het is wennen dat als je iets wilt kopen en het is op dat niemand je kan vertellen of en wanneer het weer binnenkomt.
Het is wennen dat groente hier niet lang houdbaar is (een paprika is na twee dagen al een oud omaatje). Het is wennen dat een jaarmarkt hier bestaat uit twintig kramen waardoor je er, als je op zijn Hollands rent van kraam tot kraam, binnen twintig minuten doorheen bent, zodat je leert om op je gemak te struinen, overal te kijken en proeven. Het is wennen dat je vanaf november in de sneeuw zit en je redelijk op jezelf bent aangewezen.

Het is enorm wennen dat er nauwelijks vegetarische dingen te koop zijn hier. Het is wennen dat de verwarming uit kan vallen midden in de winter en je afhankelijk bent van je open haard vuur (waarbij ik mezelf dan bedenk dat ik tenminste een open haard vuur heb in tegenstelling tot mensen in Pakistan die na een aardbeving niets meer hebben). Het is wennen dat je taal nog niet voldoende beheerst om soms te kunnen zeggen wat je wil zeggen.

Ach en zo kan ik nog wel pagina’s doorgaan. Waar het op neer komt is dat je je levenstempo moet veranderen, het Hollandse snel snel snel en veel veel veel moet je vergeten. Het heeft me een jaar geduurd om erachter te komen dat wij in Nederland zo overvoerd worden met producten en keuzes, dat je in Nederland maar de deur uit hoeft te lopen of er zitten vijf bouwmarkten dat je bijna materialistisch wordt zonder het in de gaten te hebben. Ik beschouwde mezelf altijd als iemand die niet om materialistische zaken gaf maar afgelopen weekend realiseerde ik mij opeens dat mijn onvrede over het aanwezige assortiment aan (bijvoorbeeld) tuinartikelen en accessoires toch echt heel materialistisch is!

Als je ervoor kiest om zo te gaan wonen moet je ook kunnen accepteren dat je een half uur moet rijden om boodschappen te doen, dat de dierenarts ook op een half uur rijden zit en dat je in de winter wel eens dagen de deur niet uit kan. Je moet kunnen accepteren dat je, als je zoals ik, een beetje fors bent (smile) dat maatje 46 in Frankrijk niet hetzelfde is als maatje 46 in Nederland. Je moet kunnen accepteren dat als je iets in een winkel bestelt dat het er na vier maanden nog niet is en dat ze gewoon je hele bestelling zijn vergeten. Je moet kunnen accepteren dat als je een folder in de bus krijgt met “4 april grote opening van een tuincentrum” dat je er echt niet heen hoeft op 4 april want dat er dan alleen nog de lege rekken staan. (Is ons dus afgelopen week overkomen). Maar het blijft me positief verrassen dat iedereen zo ontzettend beleefd en vriendelijk is, de Franse elektricien die hier een week heeft gewerkt gaf elke morgen en avond bij het aankomen en weggaan een hand, dat is hier normaal. De buurman komt aan met de tractor als de sneeuw zo hoog ligt dat zelfs je 4x4 Jeep er niet door kan. De brandweer komt aan de deur om kalenders te verkopen en wil wel eens al die honden zien (want dat wij veel honden hebben is al lang en breed bekend). De over over overbuurman (van een gehucht verderop) die 3x op een dag op de tractor langs rijdt, zwaait elke keer vol overgave. De bakker die twee keer per week aan de deur komt en elke keer een hand geeft, die altijd een praatje heeft en goedlachs is, ach al die dingen maken dat ik cq wij nog altijd heel happy zijn dat we deze stap hebben genomen.

Iedereen heeft zijn eigen wensen en ideeën over een verhuizing naar het buitenland, over ‘het roer om’. Er zijn honderden verhalen en vele tv programma’s. Iedereen weet het wel beter maar uiteindelijk komt het er toch op neer wat jij zelf ervaart. Frankrijk is een enorm groot land en hoe wij het hier ervaren is waarschijnlijk totaal anders dan wat iemand in de Provence of Dordogne ervaart.

Op een dag besluit Betty Heideman naar de Morvan in Frankrijk te vertrekken. De emigratie is niet altijd even makkelijk, vooral wanneer blijkt hoeveel werk er nog verzet moet worden. Ze krijgt te maken met gesprongen waterleidingen, stroomuitval, een wild zwijntje in de tuin en een merkwaardig kuuroord.

Frankrijk
Een mooi land met andere gewoontes, nieuwe mensen en een interessante cultuur. Betty zet zich in om haar plaats te vinden in de nieuwe omgeving. Ze leert de taal, ontmoet haar Franse buren en brengt verschillende bezoeken aan Parijs. Samen met haar vele dieren vormt Betty met haar man Fred een opvallend paar Nederlanders. Hoewel het niet altijd even makkelijk is, leert Betty zich met vallen en opstaan aan te passen aan de Franse leefwijze. Na bijna vier jaar weet ze zeker: het leven in Frankrijk is soms zwaar, maar ook afwisselend, vol verrassingen en onverwachte gebeurtenissen!

Auteur
Betty Heideman is auteur van het boek Allochtone Viervoeters en oprichter van de Animal Medical Care Foundation. Daarnaast schrijft zij columns in diverse tijdschriften en brengt zij maandelijks het E-magazine NIEUWSgierig uit. Van haar leven in Frankrijk hield zij een dagboek bij op internet. De leukste en opvallendste columns zijn te vinden in dit heerlijke boek! ISBN 978 908 570 3457. Prijs € 14,95. Het boek is te bestellen op www.bettyheideman.com. Bij bestelling voor 15 februari betaalt u geen verzendkosten.

Informatie
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Betty Mercey Heideman www.bettyheideman.com op betty@ho-res.nl of per telefoon 0033 386 78 74 42.

Last minute vakantie in frankrijk
Wilt u binnen nu en een paar weken op vakantie? Kijk dan eens tussen ons last minute aanbod, waar u diverse vakantiehuizen met kortingen vindt. Of dat nou lekker dicht bij huis is, of wat verder weg: het ligt allemaal binnen handbereik! Het enige wat u nu nog hoeft te doen, is uw koffer inpakken.Bent u klaar om te gaan?

|

Karakteristieke vakantiehuizen in Frankrijk

Een vakantiehuis in Frankrijk huur je gemakkelijk vanuit je luie stoel. Zoek in ons ruime aanbod in Frankrijk jouw favoriete vakantiewoning. Van een authentieke boerderij of rustieke gîte, tot een luxe villa met privézwembad, of juist een vakantiehuis op een gezellig vakantiepark. Lees meer ...


Er zijn 2 FrankrijkFans online

 

Vindt de beste Frankrijk links, wonen, werken, vakantie en nog vele andere rubrieken.
top
 - - - By CrazyStat - - -