Info

La-Vie-en-France.nl geeft u de ruimte om uw verhaal te vertellen.
U woont, leeft, werkt in Frankrijk?
En u kunt hier boeiend over schrijven?
La-Vie-en-France.nl biedt u een podium om uw verhaal te vertellen. Dat mag in de vorm van gedicht, een column, een kort verhaal, een verslag, een dagboek: u bent aan het woord.
Het onderwerp is uiteraard maar wel in de breedste zin FRANKRIJK.

Enkele tips: geef het verhaal een titel, maak het verhaal niet te lang, geef alinea's aan, onderteken het met uw naam/pseudoniem en vertel tenslotte - als u wilt - in een paar regels iets over uzelf.
Veel succes!

Stuur een email

Cannes 2017

Nadat er alweer twee verhalen en net zoveel vakantieverhalen over Cannes op deze site stonden, kan er een derde bij komen. Want ook dit jaar ben ik met mijn kinderen naar Cannes gegaan, voor een midweek slechts deze keer. Maandag 24 juli kwamen we er aan, na zondagnacht zoals gewoonlijk weer in hetzelfde Ibis Budget Hotel in Lyon te hebben overnacht. Deze keer moest ik daarvoor drie kamers boeken, één voor mijn dochter en schoonzoon, één voor mijn zoon en één voor mezelf. In Cannes had ik een appartement met twee slaapkamers en een slaapbank in de woonkamer geboekt, in de wijk Forville, tegenover de wijk Suquet. L'Esperance, was de hoopvolle naam van dit complex met naar schatting acht appartementen, verdeeld over twee verdiepingen. Bij het appartementcomplex waren ongeveer tien parkeerplekken, en als daar geen plek was moest je in de betaalde parkeergarage staan. Het was ongeveer tien minuten lopen naar de oude jachthaven van Cannes, door leuke smalle straatjes met aan weerszijden restaurantjes met terrasjes. Vanaf de kerk die middenin de wijk Suquet lag had je een schitterend uitzicht over de baai van Cannes. Deze Eglise de Notre Dame d´Esperance was waarschijnlijk ook de naamgever van het appartementencomplex dat aan de andere kant van de tunnelbak in de wijk Forville lag. Ons appartement beschikte over een dubbel schuifpui, met daartussen het bekende stalen rolluik, wat volgens mij de vervanger is van de klassieke louvre-luiken die alle zo typische Franse mediterrane huizen hebben. Vanwege het lawaai van het verkeer dat ook ´s nachts door de tunnelbak reed, plus de herrie die uitgaande toeristen produceerden aan de overkant, bleek het noodzakelijk te zijn dat de dubbele schuifpui ´s nacht gesloten was. Omdat het daardoor vrij snel benauwd werd was het vervolgens weer zaak om de air conditioning aan te hebben op een zo zacht mogelijke stand.

Elke ochtend vertrokken mijn kinderen en schoonzoon met mijn auto richting de wijk La Bocca, waar wij drie jaar geleden in appartementencomplex Villa Maupassant verbleven. Helaas was dat voor de week waarin wij gingen al helemaal volgeboekt, maar op deze manier kondern ze toch op één van de strandjes daar gaan liggen. Tot het voor hun te warm werd en ze weer naar het appartement terug kwamen. ´s Middags maakten wij uitstapjes naar Saint-Tropez, Marineland en Monaco. De laatste middag in Cannes besteedden wij met het te voet de bekende winkelstraat Rue d´Antibes af te lopen, wat we besloten met wat vroeg eten in een vestiging van de hier in Europa niet zo bekende Amerikaanse hamburgerketen Steak´n Shake. Naar Marineland, een soort groot Dolfinarium in de buurt van Nice, wilde ik graag omdat ik vijf jaar geleden op NPO 3 de nachtfilm ´De rouille et d´os´zag, over een orca-trainster die beide onderbenen verloor bij een ongeluk met die orca´s. Misschien een rare reden om erheen te willen, maar ik raakte daardoor wel gefascineerd door die orca´s. Op dit moment zijn die in het nieuws vanwege protesten in Amerika tegen de shows in Seaworld, wat het equivalent van Marineland is, maar waarschijnlijk veel groter en spectaculairder. Het was inderdaad de moeite waard om die orca-show te zien, ik werd gewoon ontroerd door het zien van de communicatie met hand- en armgebaren tussen de trainers en deze ´Killer Whales´. De dolfijnenshow was niet zo indrukwekkend, die kun je ook gewoon in Harderwijk zien, en de rest van het park is in de meeste dierentuinen in Nederland ook te zien: haaien, zeeschildpadden zeeleeuwen, zeehonden en flamingo´s. Meer dan een middag kun je het daar niet uithouden, en dan is de 39 euro toegang best wel veel. Maar goed, voor allee die orca-show had ik het wel over. Via internet kun je tickets kopen voor 27 euro, en achteraf had ik er spijt van dat ik dat niet gedaan heb. Ik had ook niet op een prijsverschil met kopen bij de kassa gerekend, en al helemaal niet op zo´n groot verschil. Voor de volgende keer weet ik waar ik aan toe ben.

De terugreis op zaterdag was ook weer traditiegetrouw via een tussenstop in Parijs, ook daarvoor had ik drie kamers in een Ibis Budget Hotel geboekt. Volgens de site van Accor ging het om La Defense, maar het bleek in de wijk Courbevoie te liggen. En het zou op loopafstand van de Arc de Triomphe staan, maar ook dat was niet het geval. We gingen sowieso eerst de Eiffeltoren bezichtigen omdat mijn schoonzoon die nog nooit van dichtbij had gezien. Daarna naar de Avenue des Champs Elysées, zoals deze bekende winkelstraat voluit heet. Na een paar uur daar rondgewandeld te hebben en geluncht te hebben bij weer een andere niet zo bekende Amerikaanse hamburgerrestaurantketen, Five Guys, reden we weer terug naar huis. Volgend jaar waarschijnlijk weer naar Cannes, als het aan de kinderen ligt.

Frank Bastiaans

| top |

Info

La-Vie-en-France.nl geeft u de ruimte om uw verhaal te vertellen.
U woont, leeft, werkt in Frankrijk?
En u kunt hier boeiend over schrijven?
La-Vie-en-France.nl biedt u een podium om uw verhaal te vertellen. Dat mag in de vorm van gedicht, een column, een kort verhaal, een verslag, een dagboek: u bent aan het woord.
Het onderwerp is uiteraard maar wel in de breedste zin FRANKRIJK.

Enkele tips: geef het verhaal een titel, maak het verhaal niet te lang, geef alinea's aan, onderteken het met uw naam/pseudoniem en vertel tenslotte - als u wilt - in een paar regels iets over uzelf.
Veel succes!

Stuur een email